Ramandolo

Ramandolo

Aan de rand van de Alpen, waar de heuvels steiler worden en de bossen dichter, ligt een van de kleinste maar karaktervolste DOCG’s van Italië: Ramandolo. Het gebied dankt zijn naam aan het piepkleine gehucht boven Nimis, in het uiterste noorden van de Colli Orientali del Friuli. Hier maakt men al eeuwenlang een unieke zoete wijn van de inheemse Verduzzo Friulano. Niet de brave, lichtzoete versie zoals je die soms elders tegenkomt, maar een krachtige, amberkleurige wijn met structuur, spanning en tannine. Ramandolo is geen dessertwijn, maar een zoete bergwijn met ruggengraat.

De wijngaarden liggen tussen de 200 en 500 meter hoogte, op steile terrassen die handwerk vereisen. De bodems zijn hier klassiek ponca – een mix van mergel en zandsteen – die goed water doorlaat en perfect samengaat met de Verduzzo-druif, die laat rijpt en goed bestand is tegen botrytis. Een cruciale eigenschap, want de druiven worden vaak pas eind oktober of zelfs november geoogst, wanneer de mist uit de vallei en het koele bergklimaat de druiven op natuurlijke wijze concentreren. Sommige producenten kiezen bovendien voor appassimento op rieten matten om het effect te versterken.

Een goede Ramandolo is weelderig maar niet log: aroma’s van gedroogde abrikozen, sinaasappelschil, kastanjebloesem en een vleugje hars of bijenwas, met een bittertje en tannines die hem perfect inzetbaar maken aan tafel. Denk aan blauwschimmelkaas, paté, kastanjegerechten of amandelgebak – of gewoon in stilte, als meditatiewijn.

Sinds 2001 draagt Ramandolo het DOCG-predicaat. Maar de wijn is ouder dan dat – misschien wel de oudste beroemde wijn uit Friuli, in ieder geval de meest eigenzinnige. Geen modeverschijnsel, maar een tijdloos streekproduct dat zijn oorsprong nooit verloochent.