De afgelopen jaren bezochten we in februari de regio’s Piemonte en Toscane. Dit jaar besloten we het anders te doen en combineerden we Piemonte met de Veneto. Minder kilometers en ook een aantal minder producenten. Dat geeft tijd en rust om ook wat nieuwe producenten te bezoeken.
Ons eerste bezoek was aan Marco Porello onze producent in Roero, het gebied dat boven de Tanarorivier ligt. De bodem bevat hier meer zand en dat geeft de wijnen een lichtere structuur en wat meer elegantie. Marco is al jaren de huisleverancier van onze Arneis een druivenras dat bijzonder goed gedijd op zandbodems. En de Roero Arneis wordt dan ook gezien als de beste Arneis van Piemonte. In het moeilijke jaar 2014 maakte Marco alsnog een geweldige Arneis. We proefden nu de 2015, wat toch meer als een jubeljaar wordt gezien. De verwachting werd volledig ingelost. Zowel de Favorita als de Arneis zijn vol fruitig, maar hebben ook prachtige zuren en mineraliteit. De nebbiolo 2014 vonden we spannender, want zoals gezegd 2014 was een moeilijk jaar. Het bleef lang nat en koud. Pas vanaf begin september werd het mooi. Voor laat rijpende rassen zoals Nebbiolo goed nieuws, want die hadden dus nog ruim een maand de tijd om onder goede omstandigheden te rijpen. Het blijft en lichter jaar, maar toch zijn de tannines en de zuren binnen boord. De Barbera Filatura 2014 was een moeilijker geval. Barbera rijpt eerder en je merkt dan ook dat, ondanks de strenge selectie van het fruit, de wijn niet geheel in balans is. Marco heeft er ook niet veel van gemaakt. Ik heb vriendelijk aangeboden het jaar over te slaan zodat er genoeg is voor zijn andere klanten. 2015 beloofd ook veel mooier te worden. 😉
Dit huis staat al een jaren op een enorm voetstuk bij mij. De verkopen blijven nog wat achter bij de ongelofelijke kwaliteit, maar ik geloof diep in de wijnen van wijnmaker Mario Andrion. Mario is sinds 2000 hier de wijnmaker, eerst nog in opleiding maar sinds 2005 neemt hij steeds meer de touwtjes over van Franco Bianco. Ook dit jaar stond er weer een line-up klaar die diepe indruk maakte. De Basadone, gemaakt van het bijzondere druivenras Pelaverga veraste dit jaar door zijn frisheid en kruidigheid. Ik vind het soms iets te serieus hoe Mario deze wijn aanpakt, maar het lichte jaar geeft mij meer Pelavergaplezier. Mario is een van de eersten die zijn pelaverga oogst, dit om de zuren te behouden in de wijn. Vervolgens is hij ook degene die zijn Pelaverga het laatst uitbrengt, omdat hij vind dat een wijn alle seizoenen in de kelder mee moet maken om compleet te worden. De Barbaresco 2013 is weer een vol en sappig jaar met gemarkeerd rood fruit, zachte tannines en heldere zuren. Dit instapmodel is elke keer weer verbluffend prettig drinkbaar, maar absoluut van Barbaresco kwaliteit. Vervolgens proefden we de Barbaresco Rabaja 2012. De Rabaja wijngaard wordt gezien als een van de mooiste wijngaarden van Piemonte. De zuidelijke expositie en steile helling zorgen voor een optimale rijping van de Nebbiolo. Zoals al eerder gezegd een laat rijpend ras dat überhaupt veel hitte nodig heeft om goed rijp te worden. De Rabaja wijngaard heeft van de Barbaresco wijngaarden het meeste calcium in de bodem, waardoor de wijnen die van deze gaard komen de meeste structuur hebben. Na de 2012 proefden we de Rabaja riserva 2010. 2010 wordt gezien als een groots jaar in Piemonte dat gebalanceerde en diepe krachtige wijnen geeft. Dat is ook hier het geval. Bij het diner ’s avonds dronken we Rabaja riserva 1999, deze wijn was zo imponerend dat ik onmiddellijk een groot aantal flessen van de riserva 2010 heb gekocht. Ik zal ze zelf laten rijpen en over een flink aantal jaren uitbrengen. Dit is te groots om te jong opgedronken te worden.
499? Tja. Het is de naam van een nieuwe producent. Het getal geeft de hoogte van de wijngaarden weer, wat redelijk hoog is voor Piemontese begrippen. Een van de eigenaren en de wijnmaker is Mario Andrion die ook bij Castello di Verduno verantwoordelijk is voor de wijnen. Samen met Gabriele Sarafini begon hij een paar jaar geleden met het maken van onder andere Freisa van de wijngaarden van de familie van Gabriele. Gabriele was jaren Mario zijn rechterhand bij het wijngaardbeheer van het Castello. Wat begon als een paar barriques in de kelder van het Castello is nu uitgegroeid tot een klein operatie in het dorpje Camo. Camo is gelegen in het hart van het Moscato d’Asti gebied. Het gebied kent voornamelijk een aantal fabrieken waar iedereen zijn druiven aan verkoopt en waar dan de zoete dessertwijn Moscato d’Asti van wordt gemaakt. Het aantal zelf bottelende boeren is klein en het aantal boeren die er Freisa bottelt is bijna nihil. Na wat experimenteren ontdekte Mario echter dat Freisa een ongekend potentieel heeft. Freisa is zeer dicht verwant aan de Nebbiolo. Het zou kunnen dat Nebbiolo een kind is van Freisa, of wat algemene aangenomen wordt is dat Freisa een kind is van Nebbiolo en een nog onbekend ander druivenras. Deze directe relatie verklaart in ieder geval de grote aantallen overeenkomsten tussen de twee rassen. En het geeft ook de grote potentie weer die Freisa heeft voor het maken van zeer interessante wijn. Vorig jaar vond ik de wijnen nog wat hoekig die ze gemaakt hadden, maar zoals verwacht heeft Mario zijn weg al veel meer gevonden in het temmen van de anthocyanen in de wijn. De wijnen van 499 zullen dan ook begin maart in Nederland aankomen.
Afgelopen zomer bezocht ik voor het eerst Olek Bondonio met zijn zeer kleine domein in Barbaresco. Deze oud snowboardkampioen en surfer nam enige jaren geleden een aantal van de wijngaarden van zijn oom over. In 1993 ronde hij zijn wijnmakersstudie af deed hij ervaring op bij verschillende wijnproducenten in de wereld (Australië, N
ieuw Zeeland en Bordeaux). Ondanks zijn internationale ervaring staat Olek met beide voeten diep in de Langhe en zoekt hij juist naar de meest pure expressie van zijn gaarden. Olek bezit een aantal zeer mooie wijngaarden in Barbaresco: Starderi, Roncaglie, & Roncaglietta. De laatste wijngaard wordt door de beroemde buurman Gaja als Sori til Din gebotteld. Olek brengt zijn Roncaglietta alleen uit in de allerbeste jaren. Olek werkt vrijwel natuurlijk zonder enige toevoegingen en op traditioneel grote foeders. Een groot genoegen om deze nieuwe producent te mogen vertegenwoordigen.
Bij Fratelli Alessandria proefden we het grootste deel van de wijnen van vat. De 2012 presenteert zich gebalanceerd en nu al aaibaar. Rijke wijnen vol fruit en met goed geïntegreerde tannines. Wederom goed werk van deze familie.
