Nero Buono

Nero Buono is één van de minst bekende inheemse druiven van Italië, maar ook een druif met karakter. Oorspronkelijk komt hij uit de streek rond Cori in Lazio. Zijn naam betekent letterlijk “goede zwarte” druif. Je komt hem nauwelijks buiten deze regio tegen. Lange tijd werd Nero Buono vooral als blend-druif gebruikt, maar steeds meer producenten laten zien dat hij op zichzelf veel te bieden heeft.

Oude historie, mysterieus verleden
Volgens de overlevering werd Nero Buono al in de vijfde eeuw voor Christus naar Cori gebracht door de Romeinse staatsman Cincinnato, na het verslaan van de Equi-stam. Er is geen hard bewijs voor, maar het geeft wel aan hoe diep de wortels van Nero Buono in de streek zitten. Vroeger stond hij bekend als “Nero Buono di Cori”, maar door Europese regelgeving mag de herkomst tegenwoordig niet meer aan de rasnaam worden gekoppeld.

Karakter & wijngaard
Nero Buono staat bekend om zijn intens donkere kleur. Dat komt door de bijzondere samenstelling van de druif: veel anthocyanen (vooral malvin), weinig cyanine en andere pigmenten, en dunne schilletjes. Je vindt de mooiste resultaten op de hoger gelegen, vulkanische bodems rond Cori, tot wel vijfhonderd meter hoogte. De druif groeit opvallend rechtop, met grote bladeren en een hoge groeikracht: “je snoeit vandaag, en twintig dagen later lijkt het alsof er niks is gebeurd.” Om die groeikracht te beteugelen, werkt men vooral met Guyot-snoei en wordt de productie per plant beperkt.

Nero Buono is een laatrijpende druif die goed omgaat met de warmte van Lazio. Er zijn nog geen officiële klonen, dus je vindt veel verschillen tussen de planten: elke wijngaardwandeling toont een veelheid aan biotypes.

Stijl in het glas
Nero Buono levert sappige, middelzware rode wijnen met een diepe kleur en aroma’s van zwarte bessen, pruimen, viooltjes en soms een aardse toon. Door het hoge gehalte aan extract en anthocyanen zijn de wijnen opvallend intens, maar toch fris en toegankelijk. Met oudering ontwikkelen zich vaak tonen van quinine, inkt en rabarber.

Waarom hij bijna verdween
De productiviteit van Nero Buono is wisselend en de druif vraagt veel werk in de wijngaard. In de 20e eeuw werden veel oude stokken gerooid ten gunste van productievere of populairdere rassen. Dankzij lokale coöperaties en producenten als Marco Carpineti bleef een deel van het genetisch materiaal behouden en vindt nu een revival plaats — met focus op kwaliteit en het unieke karakter van de druif.