« Blog

Onbekend maakt zeer bemind

Pelaverga, Ruché, Timorasso, Nerello Mascalese, Inzolia, Carricante, Garganega. Wie kent ze niet? Nebbiolo, Barbera, Greco di Tufo, Pinot Grigio, klinken wellicht al wat bekender in de oren. Dit is slechts een zeer kleine greep uit wat Italië allemaal te bieden heeft op druivenrassen gebied. Er zijn zo’n 2000 druivenrassen te vinden in Italië, de kans dat je die in één leven allemaal geproefd krijgt is klein. Toch doet Nederland en de rest van de wereld actief zijn best.

Pelaverga

Een aantal jaren geleden kwamen we wereldwijd niet veel verder dan Chardonnay, Merlot en Cabernet. Vaak, onder invloed van Amerikaanse wijnschrijvers, dronken we volle dikke rijke wijnen met veel houtsmaak. Met deze twee trends hebben we gebroken in de laatste jaren. Tien jaar geleden verbleef ik 7 maanden in Kaapstad en bezocht ik zo veel mogelijk Estates als ik kon. Soms nam ik wat wijn mee om thuis terug te proeven. Vaak kwam ik dan van veel flessen niet veel verder dan het eerste glas. De wijn was gewoon te geconcentreerd en te rijk om op te kunnen drinken. Deze wijnen werden voornamelijk gemaakt om een enorme indruk te maken bij een proeverij en niet om daadwerkelijk thuis aan tafel te genieten.

Natuurlijk worden er nog van dit soort block busters gemaakt maar toch waait er een verkoelende en frisse wind door wijnland. De invloed van de Amerikaanse critici neemt af en geeft de wijnmakers meer ruimte om wijn te maken die ze zelf ook graag drinken. Wijnen met meer souplesse en elegantie hebben vaak ook meer spannende smaakjes, niet alle verfijning wordt opgeslokt door de concentratie van het fruit en houtgebruik. Dit maakt mensen ook nieuwsgierig naar wijnen van andere druivenrassen. Want waar zouden die naar smaken?

Carricante

Dat geeft Europa het initiatief weer terug dat ze in de vorige eeuw leken te verliezen. Het zal voor Amerika en Australië niet makkelijk zijn inheemse druivenrassen te vinden om te concurreren met het boeiende aanbod van druivenrassen in de oude wereld zoals in Italië. Dus ruim baan voor Fiano, Cortese, Grechetto, Pignolo, Schiopettino en Refosco.

De trend in wijnland gaat hand in hand met wat je ook steeds meer ziet in de gastronomie: terug naar simpele bereidingen van lokale smaakvolle ingrediënten. Geen opsmuk en verstoppertje spelen op het bord met vijftien verschillende componenten en bereidingen. We willen heldere smaken frisheid en elegantie. Het stemt mij hoopvol, we gaan met zijn allen voor verdieping van onze smaken.