« Blog

Noord Italie 2012 deel II | Veneto en Sud-Tirol

Dinsdag reden we door naar Sud-Tirol met een kleine tussenstop in de Veneto bij Ca’ Rugate. De witte wijnen van 2011 beloven zeer mooi te worden. Ook het nieuwe project Studio van de 2010 jaargang toonde zeer goed. Rood 2010 en 2011 proef ik op Vinitaly nogmaals voordat ik een mening vorm.




Erste+Neue line-up



Woensdagochtend waren we weer te gast bij Pfannenstielhof. Johannes en Margaretha presenteerden hun nieuwe jaargangen; voor St Magdalener en lagrein de jaargang 2011 en voor de lagrein riserva en de blauburgunder 2009. 2011 is een topjaar, weer net zo mooi als 2009. De riserva 2009 is zeer mooi, blauburgunder wellicht wat too much, die houd ik in beraad. Na Pfannenstielhof volgde het bezoek aan Erste+Neue. Dit is een grote Kellerei uit Kaltern. We volgen ze nu al weer een aantal jaren en het lijkt dat de wijnmaker die in 2007 is overgekomen van Tiefenbrunner zijn weg steeds meer gevonden heeft. De laatste her-styling van de huisstijl geeft deze wijnen ook een geheel eigen gezicht. Maar wellicht het leukste is dat de oudere Sud-Tiroler mannen met hun blauwe schorten en ciske-de-ratpetten hier in de enoteca staan te genieten van een glas wijn midden op de dag. Het contrast tussen de etiketten en de klandizie kan bijna niet groter zijn.

Voor de nieuwe jaargang betekend dit voor als nog: bij de basislijn viel dit jaar wederom de muller-thurgau op, maar ook de pinot grigio en de sauvignon. Grootste verassing lijkt zelfs de basis merlot 09 te zijn. Heerlijk sappig en vol in de neus en daarna fris, helder en romig in de mond. Zeker een optie voor Sprezzatura dit jaar. Daarnaast in overweging: Puntay Kalerersee 2010 en de Gewurtztraminer 2011.




Gumphof



Na de lunch reden we het Eisacktal in om Gumphof te bezoeken. Zoals elk jaar is het zeer interesant om de verschillende cuves te proeven waarop zijn wijnen rijpen. Zowel zijn weissburgunder als sauvignon rijpen deels op staal, tonneaux en op acaciahouten foeders van 20 hl. 2011 was een warm jaar, dus heeft hij voor het eerst zelf een klein gedeelte sauvignon iets eerder geoogst om wat frisheid in het fruit te houden. De wijnen blijven echter opvallend fris in dit warme jaar. Markus zegt zelf hierover dat hij dit jaar voor het eerst wat minder zuren had. Zijn gaarden liggen gelukkig grotendeels aan de schaduwzijde van het dal. Hij zegt zelf dat als hij al wat minder zuren heeft dat de andere wijnboeren daar dan helemaal last van hebben. De gaarden met een zuidelijke/zon expositie zijn dit jaar behoorlijk gestoofd.





Gumphof | Neue Keller



De blauburgunder 2010 waar we vorig jaar het prille vatmonster van proefden was absoluut zijn beste tot nu toe. Daarnaast was Markus bezig de berg tegenover zijn huis weg te breken om ruimte te maken voor een rijpingskamer voor zijn flessen en gedeeltelijk een nieuwe kelder uitgehakt in de berg. Een mooi project waar hij net subsidie voor heeft binnengehaald toen wij er waren. Auguri Markus!




Pacherhof | Andreas Huber



Als laatste reden we naar Andreas Huber van Pacherhof. Naar een korte rondleiding door het kuuroord van twee van zijn zussen (hij heeft er zes) daalden we af naar de kelder gelegen oude de historische boerderij. Andreas heeft het hart op de tong en houd niets geheim. Hij zei dat 2011 een moeilijk jaar was en dat hij elke dag aan het werk was in de kelder om kleine correcties uit te voeren in de wijnen. Dit jaar wordt de wijn niet alleen gemaakt in de wijngaard. 50% is kelderwerk zei hij. Het resultaat mocht er wezen echter. Hij is erin geslaagd de ingeslagen weg van de laatste jaren vast te houden, wijnen met veel finesse en elegantie. Zeer prettig vooruitzicht, dat hij het in een moeilijk jaar geweldig doet. Andreas werkt in tegenstelling tot veel van zijn collega’s en vrienden nauwelijks met hout, maar vooral op staal. Alleen de Gruner Veltliner en de Pinot Grigio krijgen een korte opvoeding op grote foeders. Die zijn nu 7 jaar oud. Hij is steeds tevredener over de invloed die ze hebben op de wijn. In het begin geven ze veel tannines af die Andreas onprettig vind in witte wijn, dat zijn ze na een jaar of vier kwijt, maar blijft de invloed in de mond merkbaar. Na tien jaar is dat voorbij en is het alleen een vat dat structuur toevoegt door het zuurstof contact dat de wijn dan heeft. Het wordt dus alleen maar beter de komende jaren. ’s Avonds aten we met Andreas in Vinus, een kleine wijnbar in Brixen. Tot onze grote verbazing en opluchting stond hier een dame in de keuken die op deze aswoensdag een geweldige vismenu voor ons klaar maakte. Samen met een fles Gruner Veltliner van Prager uit Oostenrijk was dit een mooie afsluiting van de proeverij.