« Blog

La Bella Venezia

Een keer of vijf/zes doorkruis ik jaarlijks Italië. Dit betreft dan het bezoeken van mijn producenten en een vinger aan de pols houden in de regio’s, zodat ik altijd een idee heb wat er gebeurd op wijngebied en wie de gangmakers zijn. Tijdens deze vier-vijfdaagse tochten heb ik niet veel tijd om de toerist uit te hangen. Pietoresce dorpjes wordt hooguit naar gezwaaid tussen de producenten bezoeken door, maar zelden ook bezocht. (Tenzij er een goed restaurant zit)

Dat is best jammer.

Dus af en toe ruimen we wat extra tijd in om lekker de toerist uit te hangen en eens wat dieper door te dringen tot de ziel van een regio. Deze keer was Venetië aan de buurt om onder de loep te nemen.

Er vielen een aantal dingen op; zelden heb ik in een stad zulke uitgebreide wijnkaarten gezien die heel Italië besloegen (!). Het centrum is een uit de kluiten gegroeid Damrak/openlucht museum, ik kan geen Venetiaanse carnavalsmaskers meer zien. En, mits goed voorbereid kun je goed eten in Venetie.

Daarnaast is het goed om op te merken dat Venetie in zijn geheel autovrij is. De 117 eilandjes worden verbonden via kanaaltjes en bruggen. Mijn tip, als je met je kaartje door Venetië wandelt is het een goed idee de (hard)lopende venetianen te volgen. Die weten precies de weg via de bruggetjes van het ene deel naar het andere deel van de stad. Er zijn niet altijd overduidelijke hoofdroutes, soms is een kleine steeg de kortste route van A naar B. Belangrijkste stelregel is: ligt er een brug aan het eind van de steeg.

Hier volgen een paar namen en ervaringen die absoluut aan (of af) te raden zijn. De adressen vind u onderaan deze post.

De eerste dag liepen we volslagen toevallig restaurant Acuigheta binnen. Op het eerste gezicht was de service rampzalig en was het moeilijk om een glas wijn te bemachtigen. Tegen de muur stond echter een wijnkast waar ik vrij snel een aantal zeer mooie wijnen in zag staan. De wijnen van Tenute Sella uit Piemonte, maar ook Poggio di Sotto, Giacomo Conterno, Gumphof en nog veel meer. Hier hebben we uiteindelijk veel tijd doorgebracht om mooie wijnen te drinken.



Risotto aan tafel gemaakt.




Diezelfde avond aten we bij La Mascarese. Cucina casareggia, oftewel de huiselijke keuken. Vader en zoon deden de bediening en dit deden ze goed. Goede wijnselectie ook hier. Geen kaart maar een kast vol wijn en hun hoofden vol goede adviezen. We proefden wijnen van Terpin. Een producent die volgens de amfora methode zijn wijnen maakt. Dat betekent vaak dat de witte wijnen op een rode wijn manier gemaakt worden, dus de schillen meegegist en zo min mogelijk tot geen sulfiet toegevoegd. Dit maakt de wijnen vaak wat instabiel. De collioblend  Stamas 2005, was echter zeer te pruimen. De pinot grigio 2010 daarentegen smaakte naar rozebottel en azijn en was helaas een slechter voorbeeld van de wijnen die deze manier van wijnmaken voortbrengt. We sloten af met Brunello 2006 van Poggio di Sotto; formidabel.

De volgende dag lunchten we bij Acuigheta en dronken we Gravner Breg 1999. Gravner is een producent die een ware cultstatus geniet en een manier van wijnmaken heeft aangezwengelt die vooral in Friuli en Slovenie veel navolging vind. (ook Terpin) Hijzelf maakt zijn wijnen sinds 2001 geheel in amphora; ingegraven aardenwerken kruiken van 45 hl. Daarin vergisten de wijnen met schillen en al en grijpt hij praktisch niet in in dit proces. Hij werkt met slecht een heel klein gedeelte zwafel. Deze wijnen kende ik al, maar 1999 is van voor deze tijd. Ook toen was hij beroemd, maar dan juist om zijn wijnen gemaakt met houtrijping. De ’99 is voor mijn gevoel een overgangswijn. Veel kleur, die toch zal komen van wat schil-inweking, maar daarnaast toch nog wat houtinvloeden. Mooie wijn, pittig en krachtig in de mond, goede balans, afdronk wat leeg. Daarna nog een Etna rosso N*antica 2006. Wat mij betreft te weinig echte Etna expressie.

’s Avonds aten we bij Al Covo, goed aangeschreven restaurant dat aardig aan de prijs is, maar waar het eten op zijn vriendelijkst oninteressant is. Klassiek gerechten met toch te veel gefriemel, maar vooral ronduit missers, Wel een goede wijnkaart, maar die kon de teleurstelling niet goedmaken. Jammer.

De volgende dag verlieten we het echte centrum en kwamen we in het studentenwijk van de stad terecht. Heel erg ontspannen, hier wonen nog echte venetianen. We lunchten heerlijk buiten in de zon. Vakantie.

Die avond aten we in een restaurant waar in tegenstelling tot Al Covo alle franje vanaf was gehaald. Piepklein en summier ingericht; alla Marissa. Ze serveert vooral vlees want ze komt uit een slagers geslacht, maar af en toe ook vis. Bij het reserveren hoor je wat ze gaat doen. Wij kregen het vismenu, verder is er niks te kiezen, behalve bier of wijn. Wij kozen voor de zekerheid maar voor bier. Alles was basic maar zeer smakelijk, we stonden na vier gangen in iets meer dan een uur weer buiten. Dus nog maar een lekkere fles wijn bij Aciugheta.

Na een lange nachtrust togen we de volgende middag na Al Portega, wellicht onze absolute favoriet. Wederom piepklein, niet meer dan 6 tafeltjes, de kok staat in een keukentje van 2 bij 2 en daarvoor staan de dames van de bediening achter een cichettibarretje. Hierin lagen de beste hapjes die we tot nu toe gezien en geproefd hadden. Als er iets op dreigde te gaan kwam de kok alweer met iets nieuws en heerlijks aan. Geen herhaling van zetten, maar constant iets anders. Het was moeilijk deze plek weer te verlaten. Het niveau van de open wijnen was ook behoorlijk goed.

Het was spannend na deze heerlijke ervaring ’s avonds nog ergens wat te gaan eten. We kozen Vini di Gigio. Het moge duidelijk zijn dat ze hier een goed wijnkaart hebben. Imponerend zelfs. Heel veel oude jaren en niet alleen lokale wijnen maar wederom heel Italie. We begonnen met Riesling 2004 van Castel Juval uit Sudtirol. Vroeger nog geimporteerd door Verkerk maar nu moeilijk te bemachtigen. De fles was 25 euro op de kaart(!) maar echt een veelvoud waard. Mooie ontwikkeling, krachtig riesling fruit, beetje petrol. Goed. Hier aten we wat rauwe vis bij. Vervolgens een risotto met zeevruchten en treviso. Daarbij Le Due Terre, Sacrisassi bianco 2006. Dat ging heel goed. Ontwikkelde krachtige wijn, veel lengte en bleef zeer goed overeind bij de risotto. We sloten af met Fegato alla Veniziana; kalfslever op zijn venitiaans en een stuk rood rundvlees. Hierbij Barolo 1999 van Bartolo Mascarelo. Jeugdig, krachtig fief, supersmakelijk en op zijn gemak. Ik heb laats een fles 2005 gedronken, maar deze fles leek geen dag ouder. Wonderbaarlijk mooie wijn.

De volgende dag zijn we nog even naar Friuli gescheurd om daar wat te eten en een nieuwe producent te bezoeken die zeer snel bij ons in Nederland te verkrijgen zal zijn, maar daarover later meer.

Aciugheta
campo SS. Filippo e Giacomo
Castello 4357 Venezia
TEL +39 041 5224292 – FAX +39 041 5208222
http://www.aciugheta-hotelrio.it/Aciugheta/index.htm

La Mascarete
Castello 5183 Calle Lunga Santa Maria Formosa
0415230744

Alla Marissa 
Sestiere Cannaregio 652
041720211

Al Portego
Calle della Malvasia, Castello
0415229038

Vini da Gigio
Cannaregio 3628A, Fondamenta San Felice
Tel. +39 041 5285140
http://vinidagigio.com/